Maandag 20-aug-2018

Vanochtend werd ik toch wakker met stramme kuiten 😩. Tijdens een rustdag moet je rusten Victor, geen 18 km door de bergen wandelen!

Gelijk maar even mijn blaren verzorgd, do-it-yourself EHBO.

Snel ontbeten en mijn spullen ingeladen, daarna ~2 uur rijden naar Bourg-d’Oisans. Naar het gebied waar ik vorig jaar te weinig heb gefietst vanwege de regen.

Daar aangekomen direct opgestapt en de Col de Sarenne gaan fietsen, prachtig weer ☀️. Die begint met een paar bochten van de Alpe d’Huez om vervolgens af te buigen en als een balkon-route verder te gaan. Prachtige uitzichten!

Daarna wordt het nog een stevige beklimming door een vallei.

Eenmaal boven even uitrusten en een Italiaan zonder fietspomp helpen.

In de afdaling van de Sarenne, richting de top van de Alpe d’Huez, kom ik drie anderen van de Kruijdenberg Challenge tegen. Met z’n vieren naar Huez gereden en geluncht.

Vervolgens met één van de mannen doorgereden naar het dal via de Pas de la Confession, wat opnieuw een prachtige balkon-route is.

Ingecheckt in het hotel, welke prima bekend is met fietsers; fietsen kelder, gereedschap, schoonmaak faciliteiten.

‘S middags een rondje door het dorp gelopen en een lekker taartje gegeten.

En geëindigd met een goede pizza!

Morgen de laatste dag in Bourg d’Oisans.

A demain!

Zondag 19-aug-2018

Vandaag kreeg ik eindelijk een rustdag, dus kon ik mooi een bergwandeling maken 😃.

In overleg met de hotel-eigenaar een leuke route uitgezocht.

De eerste paar km door het bos met mooie en minder mooie paddestoelen.

Vanuit het bos belande ik plotseling op een vlakte. Mooi zulke verschillende landschappen.

Na zo’n 6 km had ik het hoogste punt van de route bereikt; Croix de Bellecombe. Wat een prachtig uitzicht!

Hier op het gemakje een appel en een Snelle Jelle gegeten, toe kon ik nog een stukje. 😃 Op de route over dit plateau ontzettend veel vlinders en sprinkhanen gezien.

Verder roofvogels, marmotten, mooie bloemen en blije koeien.

Na een paar keer verkeerd en om te zijn gelopen kwam ik na 18 km eindelijk bij het hotel aan. Tijd om te kijken hoe erg het met de blaren is 😩. Vrij erg, 2 enorme jongens en 2 kleinen:

Dan maar een goede omelet om het leed te verzachten.

De rest van de middag weer lekker de tijd om een boek te lezen en mijn spulletjes in te pakken.

Met het diner weer bij een groepje Fransen uitgenodigd en geprobeerd mee te praten. Gelukkig spraken ze wel een beetje Engels.

Morgenochtend uitchecken bij dit hotel en verkassen naar Bourg-d’Oisans.

Adios.

Vandaag hetzelfde concept als gister; parcoursverkenning en vóór de regen terug.

Vanochtend iets eerder opgestaan dan anders en alles snel gedaan zodat ik op tijd op de fiets zou zitten.

Vandaag de beklimming van La Toussuire, met 15 haarspeldbochten een potentiële klim voor de Challenge.

In het eerste stuk van de klim zaten stukken met 11, 12 en 13%! Dit is niet leuk voor mij, ik heb nou eenmaal niet het postuur van Chris Froome. En dat komt niet alleen door die pizza van woensdag 🤔.

Toen het steile stuk geweest was werd het een mooie klim met koetjes en wegverzakkingen.

Het dorp La Toussuire is een typisch Frans ski-dorp waar nu niet veel te beleven is.

Wel hebben ze een bordje omdat ze o.a. 3x in de Tour de France hebben gezeten.

De afdaling via Le Corbier begon heel slecht; wat een geitenpad! Na een paar km werd de weg gelukkig een stuk beter en kon ik echt van de afdaling genieten.

Einde van de afdaling was weer in St Jean de Maurienne. Daar maar weer naar de Lidl gegaan voor een lunch-pakketje. Alle croissants uitverkocht, dan maar chocolade-croissants, dat is balen 😇.

De beklimming naar het hotel liep prima en ik werd beloond met twee hertjes. Helaas waren ze sneller dan mijn camera.

‘S middags lekker op het terras gezeten met een boek. De hoeveelheid regen viel reuze mee.

Morgen denk ik een rustdag, nu echt. 😄

A demain.

17-aug-2018

Vandaag tijd voor parcours-verkenningen van de Kruijdenberg Challenge 2018.

Zaterdag 25 aug gaan we met zo’n 35 man/vrouw zoveel mogelijk haarspeldbochten fietsen. Één van de cols die daar bij hoort is Col du Mollard vanuit Villargondran met 32 haarspeldbochten.

Ik vond het een hele fijne klim; lekker gelijkmatig met een gemiddelde stijging van 6%. En niet te warm omdat het door het bos loopt.

Wel jammer dat er dan niet zoveel uitzichtpunten zijn. Op de top wel weer een bordje.

Dan de afdaling richting St Jean de Maurienne, ook deze loopt grotendeels door het bos. Hier wel iets vaker mooie vergezichten.

St Jean de Maurienne is een dorp om snel te vergeten, industrieel en vervallen. Snel wat broodjes en cola gekocht bij de Lidl en een stuk buiten het dorp gaan picknicken.

Hierna kon ik vol goede moed aan de beklimming naar het hotel beginnen. Dit maal weer een andere route, die een combinatie van de eerste twee is maar met een nieuw tussenstuk. Op dit tussenstuk werd ik spontaan getrakteerd op een waterval.

En op een col-bordje die ik nog niet had. 🤓

Inmiddels had ik problemen met mijn Garmin geconstateerd. De eerste ~45 km van mijn route was verloren gegaan 😩.

Gelukkig kon mijn zwager een printscreen maken van de door mij gereden route, zodat ik bewijs heb van mijn inspanning 😆. Lang leve de moderne techniek!

Ongeveer 80 km met zo’n 2000 hoogtemeters en toch nog lekker op tijd thuis voordat het ging regenen.

Kon ik mooi even mijn remblokken vervangen en mijn fiets een beetje poetsen.

Wil ik mijn speciale fiets-multi-tool gebruiken voor mijn remblokken, zit er geen platte schroevendraaier op 😤. Wat een stom ding! Gelukkig had ik een schroevendraaier in de auto liggen en kon ik de blokken vervangen.

Kan ik morgen weer veilig afdalen.

Tot dan!

Ik twijfelde vandaag tussen een rustdag en de hoogste pas van de Alpen. Omdat er geweldig weer voorspeld was heb ik de laatste gekozen (en rusten doe je ‘s nachts 😀).

Vanochtend met de auto vertrokken naar de start van deze col. Was nog een uur rijden over een stomme weg, dus dat wilde ik liever niet fietsen.

In Lanslebourgh op de fiets gestapt voor de Col de l’Iseran, 2770m, 5x in de Tour de France geweest. Een hele mooie beklimmingen met mooie uitzichten en nergens super steil.

Op de top gezellig druk met fietsers en motorrijders. En koffie met een chocolate-chip-cookie. 😋

De afdaling was super mooi, dan kun je namelijk nog verder kijken dan met klimmen.

Terug in Lanslebourgh was het tijd voor opnieuw een verantwoorde lunch 🤔.

Dat gaf energie voor nog een korte beklimming. De hotel-eigenaar had vanochtend de Col du Mont Cenis aangeraden; ‘staat wel altijd wind maar het uitzicht op het meer is mooi’.

Dit was inderdaad een mooie klim met een prettig stijgingspercentage en inderdaad veel wind (tegen tijdens het klimmen 😕). Gelukkig werd ik beloond met marmotten;

Uitzicht op het meer;

En een col-bordje;

Leuk feitje: deze pas is bedwongen door Hannibal per olifant, Karel de Kale per paard en Victor per fiets 💪🏼!

Daarna nog de afdaling en de auto-rit terug naar het hotel. Was weer een geslaagde fiets-dag: 86 km met 2160 hoogtemeters.

https://www.strava.com/activities/1776186340

Het voorgerecht was een pasteitje met geitenkaas, dat was even doorbijten voor Victor 🤢, Haha. Kippendei met aardappels uit de oven maakte veel goed en na de appeltaart met karamel-saus was ik de geitenkaas alweer vergeten 😃.

Gezellig gesprek in het Duits met twee Fransen tijdens het eten was ook leuk.

Au revoir. 👋🏼

Vannacht goed uitgerust om vandaag twee beroemde bergen te fietsen; Col du Télégraphe (33x in de Tour de France) en Col du Galibier (59x in de Tour de France).

Het weer is uitstekend; helder en zonnig (aan de overkant van de vallei). Vandaag dus zonnebrand en een wind-jack voor de afdalingen.

Direct na de afdaling vanuit het hotel begint de klim naar de Télégraphe. Een aardige klim, maar zonder mooie vergezichten en met vrij veel verkeer. Gelukkig wel een bordje op de top.

En koffie met een croissant.

Hierna een stukje dalen naar het toeristische dorp Valloire. Hier begint de klim naar de Galibier, een serieuze col met een hoogte van 2642 m! Dit is echt een mooie klim met uitzichten op een vallei en echte bergen en nergens echt gemeen.

Op de top even uitrusten en kijken naar de enorme aantallen fietsers, motorfietsen en sportauto’s die het zelfde dachten als ik.

Nog even twee panorama-foto’s maken van beide kanten van de col.

Daarna afdalen naar Valloire, waar een stro-sculpturen wedstrijd was. Nooit geweten dat je met stro zulke mooie dingen kon doen.

In dit toeristen-dorp waren gelukkig wel restaurants open en kon ik genieten van een pizza. Misschien niet de lunch die Chris Froome zou kiezen, maar wel lekker 😀.

Hierna de korte klim naar de Télégraphe en daarna de afdaling naar de Maurienne vallei. Vanuit de vallei weer klimmen naar het hotel. Nu de beklimming aan de oostelijke kant genomen, deze blijkt mooier en voelt makkelijker. Meevaller!

Vandaag 92 km gefietst met 2880 hoogtemeters, en nog tijd om even in de zon te zitten 😃.

https://www.strava.com/activities/1773888300

Avondeten was lekker, gehaktbrood vooraf, dan aardappels, kip en champignons en compote toe.

Adios.

Dinsdag 14-aug-2018

Vannacht goed geslapen in mijn tweede hotel, meteen minder last van mijn nek en schouder.

Na een mager Frans ontbijtje (waarom ze toch geen croissants en stokbrood serveren) was het tijd om buiten te voelen. Koud, bewolkt, miezer; dus armstukken, beenstukken en regenjack.

Vertrekken met een afdaling vanuit de wolken is niet ideaal en best spannend.

Eenmaal onder de wolken was het gelukkig weer mooi.

De eerste beklimming was de Col d’Albanne, een mooie klim met weinig verkeer. Wel jammer dat er boven geen bordje staat 😕. Daarna nog een klein stukje door klimmen naar Lac de Pramol. Bij het meer zag ik dat mijn geplande route onverhard was 🤔.

Twee mountainbikers vertelden mij dat het maar 2 km was. Prima, dan maar voorzichtig proberen.

Ging allemaal prima, weer in de vallei was het tijd voor beklimming nummer 2. Mont Denis, een doodlopende klim maar op de kaart een mooie route.

Mijn drinken was inmiddels bijna op en er was geen winkel of kroeg te bekennen. Dan maar zonder, tegen beter weten in. Gelukkig een fontein halverwege de klim, hopen maar dat het schoon water is.

Boven op de berg weer geen bordje, gelukkig wel een kerk. 😀

De afdaling van Mont Denis was erg mooi, lekker lopende bochten en een mooi uitzicht.

De beklimming terug naar het hotel was pittig ná de twee voorgaande. Halverwege een koffie gedronken bij het enige café op de berg. In totaal 87 km met 2800 hoogtemeters 💪🏼.

https://www.strava.com/activities/1771408248

Bij het hotel nog even tijd voor een boek en het drogen van mijn kleren.

Tijdens het eten bij een ouder Frans stel aan tafel uitgenodigd om over fietsen te praten in hun beste Engels/Duits, gezellig! En de pasta bolognese viel ook in de smaak.

A demain.

Maandag 13-aug-2018

Vannacht ontzettend slecht geslapen in het goedkope hotel in Metz. Een erg stijve nek en zere schouder overgehouden aan het slechte bed.

Vandaag 600 km rijden naar de Maurienne-vallei. Dat moest uiteraard met een benzine/koffie stop.

Een flinke rit, maar alles zat mee, geen file en bijna geen wegwerkzaamheden. En natuurlijk het uitzicht om van te genieten.

Eenmaal in de vallei was het nog een klein stukje naar het hotel. Maar dat viel tegen, het hotel ligt bijna op de top van de Col de Beau Plan, in Beaune Grand Village. Laat het ‘Grand’ trouwens maar weg voor deze 10 huizen.

Op zich niet erg dat het hotel hoog ligt, dit zorgt voor een mooi uitzicht vanaf de kamer.

Maar het betekent wel dat ik ieder rit met deze col eindig. 😧 pff.

Eenmaal gesetteld in mijn kamer en mijn wielrenners-voer uitgepakt, was er nog wel tijd voor een klein ritje.

Bij de receptie had ik een mooi fiets-kaart gevonden met een heleboel advies-routes.

Het Circuit de Beau-Plan leek me wel geschikt omdat dit niets anders is dan een rondje hotel. 28 km met 850 hoogtemeters, dat was leuk om mee te beginnen.

https://www.strava.com/activities/1769513099

Onderweg naar boven kwam ik dit prachtige bankje tegen. Vandaag had ik hem niet nodig, maar ik zal daar zeker eens komen te zitten 😀.

Terug bij het hotel kreeg ik een mooie plek in het ski-hok voor mijn fiets, top!

‘S avonds eten wat de pot schaft in dit kleine hotel; eenvoudige salade vooraf, dan risotto-rijst met een forse gehaktbal en chocolade-cake toe. Prima voedzame maaltijd.

A demain!

Vanochtend op het gemakje vertrokken richting de Alpen. Onderweg een korte benzine en koffie stop in Luxemburg.

Daarna doorgereden tot net voorbij Metz, waar ik een super goedkoop hotel had gevonden. De eerste aanblik verklaart de prijs 🤔.

Maakt niet uit, als ik er maar kan slapen en douchen. De overbuurman is daarentegen wel veel belovend 😃 🍗🍖.

Omdat ik lekker op tijd in het hotel was, kon ik best nog een rondje fietsen. Ik had van te voren een route uitgestippeld en in mijn Garmin gezet. Nu maar hopen dat de route oké is.

De route bleek hartstikke leuk, grotendeels over rustige land weggetjes langs (geoogste) mais velden.

En enkele uitgebloeide zonnebloemen.

Verder was het al lekker heuvel-achting.

Met een temperatuur van 30 graden en een afstand van 80 km met 770 hoogtemeters, was het nog best een pittige rit. Vooral op de laatste klim had ik het zwaar, 2 km á 8% gemiddeld met uitschieters tot 11%.

https://www.strava.com/activities/1767906744

Eenmaal terug in het hotel was ik blij met een lekkere douche. Mijn fiets had ik voor de zekerheid maar meegenomen naar de kamer, het parkeerterrein zag er al net zo goedkoop uit als het hotel.

Daarna was het eindelijk tijd om Buffalo Grill uit te proberen. Doet u mij maar de prime rib steak á 400 gr, avec pommes frietes s.v.p..

En doe maar een Coupe Red Melba toe 😋.

Zo, nu bed-tijd. Morgen doorrijden naar de Maurienne-vallei.

A demain. 👋🏼

This is just a test post.

Below picture was taken during the ‘NK – Tegenwind fietsen’. The Dutch Championship – Cycling against the wind. Bikes were provided by a local bike shop. Each participant had to use these standard robust bikes.