Hoogste verharde bergpas van de Alpen

Ik twijfelde vandaag tussen een rustdag en de hoogste pas van de Alpen. Omdat er geweldig weer voorspeld was heb ik de laatste gekozen (en rusten doe je ‘s nachts πŸ˜€).

Vanochtend met de auto vertrokken naar de start van deze col. Was nog een uur rijden over een stomme weg, dus dat wilde ik liever niet fietsen.

In Lanslebourgh op de fiets gestapt voor de Col de l’Iseran, 2770m, 5x in de Tour de France geweest. Een hele mooie beklimmingen met mooie uitzichten en nergens super steil.

Op de top gezellig druk met fietsers en motorrijders. En koffie met een chocolate-chip-cookie. πŸ˜‹

De afdaling was super mooi, dan kun je namelijk nog verder kijken dan met klimmen.

Terug in Lanslebourgh was het tijd voor opnieuw een verantwoorde lunch πŸ€”.

Dat gaf energie voor nog een korte beklimming. De hotel-eigenaar had vanochtend de Col du Mont Cenis aangeraden; ‘staat wel altijd wind maar het uitzicht op het meer is mooi’.

Dit was inderdaad een mooie klim met een prettig stijgingspercentage en inderdaad veel wind (tegen tijdens het klimmen πŸ˜•). Gelukkig werd ik beloond met marmotten;

Uitzicht op het meer;

En een col-bordje;

Leuk feitje: deze pas is bedwongen door Hannibal per olifant, Karel de Kale per paard en Victor per fiets πŸ’ͺ🏼!

Daarna nog de afdaling en de auto-rit terug naar het hotel. Was weer een geslaagde fiets-dag: 86 km met 2160 hoogtemeters.

https://www.strava.com/activities/1776186340

Het voorgerecht was een pasteitje met geitenkaas, dat was even doorbijten voor Victor 🀒, Haha. Kippendei met aardappels uit de oven maakte veel goed en na de appeltaart met karamel-saus was ik de geitenkaas alweer vergeten πŸ˜ƒ.

Gezellig gesprek in het Duits met twee Fransen tijdens het eten was ook leuk.

Au revoir. πŸ‘‹πŸΌ

Leave a comment